Malowane skrzynie ludowe

Malowane skrznie ludowe są najciekawszym przedmiotem wiejskiego meblarstwa. Jeszcze do niedawna stanowiły najważniejszy sprzęt w wiejskiej izbie, musiał więc być okazały i pięknie przyozdobiony, tym bardziej że zanim stał się w domu najważniejszym meblem, znajdował się obowiązkowo w posagu każdej panny młodej. Wykonywano je z suchego drewna, najczęściej świerkowego, czasem - na Podhalu - z limby, ale zawsze z drewna czystego i koniecznie bez sęków, aby ustrzec pzechowywaną w nich odzież przed molami. Zdobiono te skrzynie malaturami w kwiaty, niekiedy w bukiety barwne i rozłożyste, komponowane na kolorowym tle.

W poszczególnych regionach panowały rozmaite wzorce zdobienia, ale najpiękniejsze pozostały - skrzynie krakowskie. Pozdobnie były zdobione pozostałe, nieliczne na wsi, sprzęty domowe, tj. szafy i szafki wisząc, łóżka i stoły. Barwne skrzynie zaś, rozweselające każd mieszkanie i ubarwniające je w tak oryginalny sposób, można dziś kupić niemal wyłącznie w sklepach Cepelii.

Teresa Kuczyńska, Pamiątka z Polski, Warszawa 1978, s. 150-151