Pucheroki

Wycinanka

Wycinanka, wystrzyganka. Kwiaty, bukiety kwiatów, drzewa, zwierzęta, lalki, ludziki, całe sceny z życia wiejskiego. Bywają wycinanki ażurowe jak najardziej miesternie haftowane serwetki, wycinanki w postaci gwaizd, kół, kwadratów. Sporządza się je techniką najprostszą, wręcz prymitywną - zawsze przy użyciu nożyc, najchętniej wielkich nożyc do strzyżenia owiec - z kolorowego papieru składanego po wielokroć i nakleja następnie na biały karton. Niegdyś wycinanki służyły ozdobie izb wiejskich i były naklejane na ścianach lub belkach powały.

Malowane skrzynie ludowe

Malowane skrzynie ludowe są najciekawszym przedmiotem wiejskiego meblarstwa. Jeszcze do niedawna stanowiły najważniejszy sprzęt w wiejskiej izbie, musiał więc być okazały i pięknie przyozdobiony, tym bardziej że zanim stał się w domu najważniejszym meblem, znajdował się obowiązkowo w posagu każdej panny młodej. Wykonywano je z suchego drewna, najczęściej świerkowego, czasem - na Podhalu - z limby, ale zawsze z drewna czystego i koniecznie bez sęków, aby ustrzec pzechowywaną w nich odzież przed molami. Zdobiono te skrzynie malaturami w kwiaty, niekiedy w bukiety barwne i rozłożyste, komponowane na kolorowym tle.

Galeria obrazów świętych

Obrazy zawieszano dawniej zwartym szeregiem, jeden obok drugiego, wzdłuż całej ściany przeciwległej do drzwi wejściowych. Dolnymi krawędziami obrazy te wspierały się na poziomo przybitej półce tzw. „listwie”, górą przymocowane do powały w ten sposób, że wisiały lekko nachylone ku widzowi. Miejsce za obrazami, otoczone opieką całej plejady świętych, wykorzystywane było do przechowywania przedmiotów specjalnie wartościowych. Znajdowały się tam zioła poświęcone, używane do celów leczniczych, dokumenty rodzinne itp. Opisany wyżej sposób wieszania obrazów dziś jeszcze spotkać można w niektórych bardziej konserwatywnych wsiach góralszczyzny. Poza tym obrazy wiszą płasko, rzędem na ścianie, przy czym jednolity ich ciąg przerywa niekiedy, tworząc wolne pola wykorzystywane w celach dekoracyjnych.